لباس ورزشي :

هر ورزشي با توجه به ويژگي هاي خود لباس مخصوصي دارد همچنين شرايط محيطي كه در آن فعاليت صورت مي گيرد مي تواند در انتخاب نوع لباس موثر باشد.

لباس ورزشي بايد تقريبا گشاد، كم وزن وراحت باشد و متناسب با شرايط آب و هوايي منطقه انتخاب شود. بهتر است فرد در حين انجام فعاليت هاي بدني و ورزشي لباس كمتري بپوشد زيرا تمرين هاي بدني تا حدودي او را گرم مي كند. رنگ لباس علاوه بر خلق زيبايي از لحاظ رواني نيز تاپير خاصي دارد.

فرد بايد متناسب با درجه حرارت محيط لباس مناسب بپوشد براي مثال :

• در درجه حرارت 16 تا 27 درجه سانتي گراد (در حين انجام فعاليت هاي بدني) پيراهن نازك و شورت ورزشي مناسب است.

• در درجه حرارت 6 تا 16 درجه سانتي گراد پيراهن ورزشي آستين دار با شلوار ورزشي مناسب است.

 • در درجه حرارت زير 6 درجه سانتي گراد پوشيدن لباس گرم بهتر است.

 در ضمن استفاده از كلاه و دستكش در دماي زير 11 درجه سانتي گراد نيز توصيه مي شود.پوشيدن پيراهن هاي نايلوني يا استفاده از لباس ورزشي تهيه شده از الياف مصنوعي به هيچ عنوان توصيه نمي شود. پاكيزگي لباس به تندرستي فرد كمك مي كندو از ضرورت بهداشت فردي محسوب مي شود اما گاه ورزشكاران به موضوع بهداشت پوشاك خود بي توجهي مي كنند و شرايط را براي ايجاد بيماري ها فراهم مي سازند. 

 كفش ورزشي :

كفش هاي ورزشي بايد راحت و با دوام باشند و به خوبي از پا محافظت كنند و با انجام فعاليت ورزشي عملكرد لازم را داشته باشد. در هر ورزشي انجام حركات ويژه اي مد نظر است بنابراين كفش بايد در مقابل فشارهاي وارده از پا محافظت كند و در انجام مناسب حركات ورزشكار را  ياري كند .

كفش نا مناسب با ايجاد فشار به پا مي تواند باعث تغيير شكل پا و همچنين ايجاد پينه و تاول شود علاوه بر اين كفش نامناسب باعث ايجاد اختلالات مكانيكي مي شود كه در تعادل كلي بدن اثر مي گذارد و حتي ممكن است به وضعيت نامناسب عضلات و مفاصل منتهي شوند.

انتخاب كفش

به طور كلي كفش مناسب براي ورزش بايد سه خصوصيت داشته باشد :

1- از پا محافظت كند

2- پا در آن راحت باشد

3- هنگام حركت نقل و انتقال فشارها و نيروهاي وارد به پا را تعديل كند

كفش راحت ورزشي بايد :

1- جفت و جزم پا باشد

2- وزن مناسب داشته باشد

3- نرم و انعطاف پذير باشد

4-آب و رطوبت در آن نفوذ نكند

5- هوا بتواند در آن جريان پيدا كند و قابليت تبادل دما را داشته باشد.

درست اندازه كردن كفش ها به دليل اختلاف اندازه و شكل بين پاهاي چپ و راست كار بسيار مشكلي است بنابراين دقت در اين امر بسيار مهم است. براي اين منظور تمام شرايط را بايد به دقت مد نظر گرفت مانند نوع جوراب و حركات خاص ورزشي( پريدن، دويدن) همچنين توصيه مي شود اندازه كردن كفش در پايان روز انجام شود زيرا اندازه پا در غروب بزرگتر از صبح است. كفش با يد كاملا راحت باشد و به اندازه اي بزرگ باشد كه تمام انگشت ها بتوانند در آن صاف قرار گيرند و به راحتي حركت كنند. كفش بايد در طول خم شود اين خم شدن بايد منطبق بر محل خم شدن كف پا باشد. اگر محل خم شدن كفش جلو تر يا عقب تر از محل خم شدن پا باشد به پوست و ساختمان پا فشار وارد مي شود. كفش سفت و غير قابل انعطاف فشار زيادي را به تاندون ها پا وارد مي كند.

گاه ديده شده افراد همان كفشي را كه براي راه رفتن عادي به پا مي كنند هنگام ورزش و كوهنوردي نيز استفاده مي كنند اما بايد اين نكته را در نظر گرفت كه دامنه حركتي مچ پا، مفاصل و وضعيت حركات انگشتان براي انجام حركات در شرايط مختلف متفاوت است بنابراين استفاده از كفش هاي مخصوص براي كار هاي متفاوت ضروري است.

كفش فوتبال                

ورزشكار در يك مسابقه فوتبال ممكن است 6 تا 8 كيلومتر بدود. در اين مدت به طور مكرر به وسيله پا به توپ ضربه وارد مي شود. در بسياري از موارد توپ با سرعت هاي خيلي بالا (140 _ 120 كيلو متر در ساعت) به پاي ورزشكار اصابت مي كند. تمام اين برخورد ها مي تواند باعث آسيب هاي جزيي يا شديد در پا شود بنابراين كفش مناسب ميتواند در كاهش اين صدمات بسيار موثر باشد.

فوتباليست ها مي خواهند هنگام شوت زدن، توپ را به وسيله پاي خود حس كنند بنابراين ضخامت كفش ها نمي تواند زياد باشد. كفش هاي جديد تنها 250 گرم وزن دارند. اين مسئله باعث مي شود ميزان محافظت كفش از پا كاهش يابد. متغير بودن شرايط زمين نيز از مشكلات محسوب مي شود.

كفش فوتبال براي جلوگيري از اعمال فشارها و تحريك هاي مضر به كف پا داراي گل ميخ (استك) است. حال اگر گل ميخ ها به ميزان زياد در زمين فرو بروند حركت چرخشي و خم شدن پا و ثبات نسبي كفش باعث ايجاد آسيب در زانو مي شود و ايجاد فشارهاي مكرر نيز مي تواند باعث ايجاد آسيب هاي مينيسك شود. امروزه براي استقرار بهتر پا در زمين گل ميخ هايي با طول و جنس متغير طراحي شده است كه بنا به شرايط مختلف زمين و آب و هوا از آنها استفاده مي شود براي مثال گل ميخ هاي پلاستيكي براي زمين هاي برفي مناسب هستند.

پا نبايد در درون كفش آزادانه حركت كند. كف كفش نيز بايد از خم شدن كف پا جلوگيري كند اما امكان حركت قوسي مناسب را بدهد. كفش مناسب براي كاهش آسب هاي زردپي آشيل بايد محافظتي در ناحيه آشيل داشته باشد. تكه چرمي كه در پشت كفش رو به بالا كشيده مي شود بايد از جنسي باشد كه در اثر سايش در ناحيه آشيل آسيب نزند.

در فوتبال سالني ( فوتسال) مشكل اصلي اصطكاك بيشتر كفش و زمين نسبت به زمين هاي طبيعي است. اين موضوع فشار وارده بر تاندون ها و غضروف ها را ( به خصوص در مچ پا و زانو) افزايش مي دهد. با يد متذكر شد كه زردپي آشيل در اين موارد بسيار آسيب پذير است بنابراين ورزشكار با افزايش ميزان آسيب زردپي آشيل و پارگي آن مواجه است. در فوتبال سالني بايد از كفش هاي عاج دار مخصوص استفاده كرد.

منبع- سايت ورزشي